شاید تا حالا زیاد شنیده باشیم که تغییرات اقلیمی باعث آب شدن یخچالها و بالا آمدن آب دریاها میشه. اما واقعیت تلختر اینه که تبعاتش خیلی زودتر از اون و به شکل عریانتری سراغ آدم عادی میان. گزارشی از منطقه ساحلی بنگلادش نشون میده که شوری فزاینده آب به دلیل بالا آمدن سطح دریاها و عقبنشینی آب شیرین، نه تنها زمینهای کشاورزی و منابع آب آشامیدنی رو نابود کرده، بلکه باعث افزایش نگران کننده سکتههای مغزی در میان کارگران محلی شده. داستان عبدالحمید، ماهیگیری که ۳۰ سال در جنگلهای سوندربانس کار کرد، فقط یکی از نمونههای این فاجعه انسانی است. او به تازگی دچار سکته مغزی شد و برای درمان مجبور شد قایق و تور ماهیگیریاش رو بفروشه. حالا سه تا بچهشون مدرسه رو رها کردن و زنش به عنوان کارگر خانههای مردم مشغول کاره تا خرج روزانه خانواده رو دربیاره. پزشکان بهش گفتن علت سکته، کار طولانی مدت در آب شور بود.
قضیه از اونجایی شروع میشه که گرمایش زمین و افزایش سطح آب دریا، آب شور اقیانوس رو به سمت منابع آب شیرین و زمینهای کشاورزی میکشونه. این افزایش شوری خاک، کشاورزی رو غیرممکن میکنه و آب آشامیدنی رو آلوده میکنه. اما حادتر از اون، تأثیر مستقیم این شوری روی سلامت کارگرانی است که مجبورند ساعتها و روزها در محیطی با شوری بالا کار کنن. این شوری بافت بدن انسان را تحت تأثیر قرار داده، باعث فشار خون مزمن و در نهایت سکته مغزی در سنین نسبتاً پایین میشه.
آمارها واقعاً وحشتناکه. تازهترین دادههای وزارت بهداشت بنگلادش نشون میده که منطقه کولنا که در معرض بدترین نوع شوری قرار گرفته، با نرخ مرگ و میر ناشی از سکته مغزی ۰.۱۷ در هزار نفر، بالاترین میزان را در کل کشور داره؛ در حالی که این رقم در مناطق غیر شور مثل چیتاگونگ فقط ۰.۰۶ است. استاد دانشگاه واحد بین المللی بنگلادش تأکید داره که رابطه مستقیم و قطعی بین افزایش شوری محیط و شیوع سکته مغزی در این منطقه وجود داره. این یعنی بحران اقلیمی به سادگی در حال تغییر بافت ژنتیکی و سلامت جوامع انسانی است و این فاجعه دیگر مربوط به آینده دور نیست؛ اینجا و الان در حال رخ دادن است.
Leave a Reply